De bevalling – Dag 0 tot dag 7 van de goudsblokjes.

Magisch.

Magisch dat is eigenlijk alles wat ik kan zeggen over deze eerste week.

Magisch om die hulpeloze kleine diertjes te zien groeien en bewegen, om ze te zien eten en slapen maar ook magisch om te zien wat voor een goede moeder Faye is.

Magisch om te zien met hoe veel slaap je nog kunt functioneren en wat te weinig slaap is om na te denken laat staan iets zinnigs te zeggen!

Voor nu staat de teller op 3 uur per nacht en daar doen we het redelijk goed op!

De bevalling:

De voor-weeën van Faye begonnen zaterdag nacht. Om 2.30 maakte ze ons wakker omdat ze zich niet lekker voelde, ze was onrustig en was aan het hijgen. Ze wilde nergens lang liggen en ze had een nog hardere buik dan de vorige dag. Ze had er echt last van dus we zijn gezellig met zijn allen opgestaan om bij Faye te zijn.

Ze wilde van buiten naar binnen en weer naar buiten, groef enorme kuilen en dronk, poepte en plaste veel. Als ze zat dan trilde ze enorm in de achterkant van haar lijfje. Dit zijn de zogenaamde voor-weeën. Deze zijn er om de pups te manoeuvreren en te zorgen dat de uitgang week gemaakt wordt als voorbereiding voor de bevalling. Deze voor-weeën kunnen wel 36 uur duren. Bij Faye duurde deze fase 19 uur.

Na die 19 uur verloor ze haar slijmprop en binnen het uur was de eerste pup geboren!

De echte bevalling heeft 18 uur geduurd. Ze nam haar tijd en ook haar rust. Ik heb geen enkele keer paniek in haar ogen gezien. Ze was wel heel duidelijk ik mocht de kist niet uit!

Op momenten liep het storm en werden er 3 pupjes in 20 minuten geboren en dan  weer nam ze een pauze van 4 uur om even te slapen en vervolgens weer vrolijk door te gaan.

Uiteindelijk is de dag erna om half 7 ’s avonds de laatste pup geboren.

In totaal heeft het hele traject 37 uur geduurd.

Het geboortegewicht van de kleintjes varieerde van 350 gram tot 650 gram. 8 mannen en 5 vrouwen WOW!

Tsja dan is het zover en heb je daar 13 pupjes liggen die helemaal afhankelijk zijn van alles wat jij samen met Faye voor ze doet. Ze kunnen niet tegen tocht en koude dus we hebben een warmhoudplaat voor ze en 2 lampen. Daarnaast liggen ze bij Faye dus koud zullen ze het niet krijgen.

Ze hebben 8 keer per dag eten nodig maar ja Faye heeft geen 13 tepels dus dat moeten we logistiek wel goed managen.

Vooral de eerste dag is het belangrijk dat ze zoveel mogelijk bij Faye drinken omdat ze haar Biest moeten drinken.

Bij een aantal zoogdieren, waaronder de mens, wordt die immuniteit tijdens de dracht uit de baarmoeder gehaald. Maar bij honden werkt dat anders: het aantal antilichamen dat via de placenta wordt overgebracht op de pup is onvoldoende voor het ontwikkelen van een gezond immuunsysteem. Daarvoor is de eerste moedermelk, ook wel colostrum of biest genoemd, vele malen belangrijker. Via de biest wordt de afweer die de moeder bezit overgebracht op de pups waardoor zij kunnen uitgroeien tot een levensvatbaar organisme. Biest is dus van levensbelang. Maar hoe gaat dit eigenlijk precies in zijn werk?

Tijdens de eerste uren na de geboorte is het maagdarmstelsel van de pup nog in staat om antilichamen uit de melk op te nemen en zich eigen te maken. Hiermee wordt het immuunsysteem van de pup opgebouwd en er ontstaat maternale immuniteit. Daardoor is de pup beschermd tegen ziekteverwekkers waarvoor de moeder ook antilichamen bezit. Dit proces kan maar korte tijd plaatsvinden. Maar hoe komt dat? Vaak wordt gedacht dat de melk na een tijdje van samenstelling verandert en dat de pup er daardoor niets meer aan heeft. Er zijn mensen die alles uit de kast treken om juist die eerste melk te bemachtigen… maar die hebben het bij het verkeerde eind.
Het is niet de melk die van samenstelling verandert, het zijn de darmwanden die zich binnen enkele uren na de geboorte sluiten voor de grotere moleculen en alleen nog kleinere moleculen doorlaten. En de maternale stoffen die van belang zijn, dat zijn dus de grotere moleculen. Die kunnen dus als de darmwand gesloten is domweg niet meer door het puppen lichaam worden opgenomen. ( bron dogzine).

We hebben veel gelezen hebben over wat de zwangere moeder en de puppen nodig hebben, maar als ze er dan daadwerkelijk zijn dan is het toch net iets anders. Het is allemaal nieuw voor ons en het natuurlijke instinct dat Faye heeft om voor haar baby’s te zorgen hebben wij natuurlijk niet dus we doen ons uiterste best en leren onderweg.

Zo hadden we in het begin een schema opgesteld om de voedingen gedisciplineerd te laten verlopen, maar daar zijn we al snel van afgestapt. Schema’s zijn leuk maar met 13 puppy’s moet je veel improviseren en dat doen we dan ook.

We proberen zoveel mogelijk ons gevoel te volgen en tot nu toe gaat het goed.

De pups zelf zijn doof en blind geboren. De oogjes zijn dicht en ook de oortjes. Ze hebben alleen een enorm ontwikkeld zenuw systeem rondom hun neusjes.

Je ziet ze de hele tijd met hun hoofdjes heen en weer gaan om zo de warmte te detecteren die hun nestgenootjes of Faye afgeeft.

Ze liggen de hele dag op een kluitje op elkaar totdat het ze te warm wordt dan schuifelen ze uit elkaar. Zo is het ook makkelijk te bekijken of je de warmtelamp warmer of juist iets minder warm moet verstellen.

Faye heeft voldoende melk om alle pups te voeden maar we kiezen er toch voor om ze ook te laten wennen aan de fles, zou het dan ooit nodig zijn dan hebben ze daar kennis mee gemaakt en hebben we altijd iets achter de hand voor het geval dat Faye niet voldoende melk zou hebben.

We zijn ook vanaf dag 3 begonnen met de neurologische stimulatie van de pups. Hier reageren ze goed op en het is leuk om mini oefeningetjes met ze te doen ook al zijn ze zo klein.

Als de pups slapen krijgen ze op regelmatige basis kleine stuiptrekkingen waarin ze hun spieren spannen en ontspannen. Dit doen ze om zo hun spieren te trainen. Juist omdat ze bijna de hele dag slapen is het belangrijk dat die spieren toch in beweging blijven anders zouden ze nooit kunnen lopen. De hersenen geven signalen af aan de spieren om te bewegen en dat zijn die zogenaamde stuiptrekkingen die ik zie.

De geboortegewichten zijn verdubbeld en ze groeien als kool! Ze beginnen nu ook hoe langer hoe meer te bewegen en kruipen ( tijgeren) door de werpkist. We hebben zelfs al aanpassingen moeten doorvoeren aan de kist omdat ze ontsnapten om bij Faye te gaan liggen als we net even de kamer uit waren. Als we erbij zijn om toezicht te houden dan is dat natuurlijk prima maar als we er niet bijzijn dan willen we graag dat ze gescheiden zijn. Dit om de pupjes te beschermen.

Omdat we natuurlijk ook nog 3 andere hartjes hebben is het altijd een beetje spannend hoe ze reageren op de pups. Ze mogen er van Faye niet bij, dat wil ze niet hebben dus ze kijken van een afstandje toe. Ze respecteren haar idee van privacy en doen dus ook niks om dichterbij te kunnen komen. Wat Faye aangeeft wordt door de andere honden gedaan. Als ze dan toch iets te dichtbij komen naar haar zin dan laat ze dat merken en dan gaan ze weer door met de dagdagelijkse zaken.

Prachtig om te zien hoe ze dat zelf samen regelen.

De omschrijving van de afgelopen week in een woord… Magisch!